Πρακτικός οδηγός για την επίσκεψη στο Château de Vincennes
Αυτή η σελίδα συγκεντρώνει την πρακτική πλευρά μιας επίσκεψης — τη διαδρομή πρόσβασης, τον χρόνο που αξίζει να αφιερώσετε κατά προσέγγιση, μια λογική σειρά για να δείτε τον donjon και τη Sainte-Chapelle, και όσα ξεχνιούνται εύκολα μέχρι να σταθείτε μπροστά στην πύλη.
Ελέγξτε διαθεσιμότητα & κάντε κράτηση ↗Πώς να φτάσετε
Η ταχύτερη διαδρομή από το κέντρο του Παρισιού είναι το Μετρό: η γραμμή 1 φτάνει στο ανατολικό της τέρμα, Château de Vincennes, μια σύντομη απόσταση με τα πόδια από το κάστρο. Δεν χρειάζεται μετεπιβίβαση από το κεντρικό τμήμα της γραμμής. Το RER A σταματά επίσης στον σταθμό Vincennes, χρήσιμο αν έρχεστε από τα δυτικά προάστια αντί από το κέντρο. Οι επισκέπτες δεν μπορούν να παρκάρουν μέσα στο κάστρο (εξαιρούνται οι κάτοχοι κάρτας αναπηρίας), οπότε το Μετρό είναι η λιγότερο αγχωτική επιλογή για τους περισσότερους.
Επιλέγοντας ημέρα και ώρα
Τα πρωινά είναι πιο ήρεμα από τα απογεύματα· ο κόσμος τείνει να συγκεντρώνεται από τα μέσα του πρωινού και μετά, οπότε αν φτάσετε κοντά στο άνοιγμα, οι στενές σκάλες του donjon και το παρεκκλήσι θα έχουν περισσότερο χώρο. Η άνοιξη και το πρώιμο φθινόπωρο προσφέρουν ήπιο καιρό χωρίς την αιχμή του καλοκαιριού· το καλοκαίρι είναι το πιο ζεστό αλλά και το πιο πολυσύχναστο, ενώ ο χειμώνας είναι ο πιο ήσυχος, με συντομότερο ωράριο. Μια καθημερινή εκτός γαλλικών σχολικών διακοπών είναι σταθερά ο πιο ήρεμος συνδυασμός, και ο χώρος είναι ανοιχτός κάθε μέρα του χρόνου εκτός από την 1η Ιανουαρίου, την 1η Μαΐου και τα Χριστούγεννα.
Πόσος χρόνος χρειάζεται στην πραγματικότητα
Υπολογίστε περίπου ενενήντα λεπτά έως δύο ώρες για τον πύργο και το Sainte-Chapelle μαζί· η ηχητική ξενάγηση σε tablet που περιλαμβάνεται στο εισιτήριο είναι σχεδιασμένη να διαρκεί περίπου μιάμιση ώρα. Προσθέστε επιπλέον χρόνο αν σκοπεύετε να περπατήσετε γύρω από την τάφρο ή να συνεχίσετε στο Bois de Vincennes στη συνέχεια.
Μια λογική σειρά για να δείτε τα πάντα
Ξεκινήστε από τον πύργο όσο τα πόδια σας είναι ακόμη ξεκούραστα, καθώς η ανάβαση μέσα από τους ορόφους του είναι το πιο απαιτητικό σωματικά κομμάτι της επίσκεψης. Περάστε στη συνέχεια στο Sainte-Chapelle de Vincennes, μια πιο ήρεμη στάση, έχοντας κατά νου ότι το παρεκκλήσι κλείνει σύντομα γύρω στο μεσημέρι. Ολοκληρώστε έξω: ένας περίπατος δίπλα στην τάφρο δίνει καλύτερη αίσθηση της κλίμακας του φρουρίου από ό,τι οποιοδήποτε εσωτερικό χώρο μεμονωμένα, και το Bois de Vincennes ξεκινά ακριβώς εκεί όπου τελειώνουν τα τείχη.
Μέσα στον κεντρικό πύργο
Ο πύργος ανεβαίνει μέσα από τους ορόφους του με πέτρινες σπειροειδείς σκάλες, από το ισόγειο με τα πηγάδια του, μέσω της αίθουσας του συμβουλίου και του ίδιου του θαλάμου του βασιλιά, έως τους πιο λιτούς ορόφους ψηλότερα. Οι σκάλες είναι στενές και φθαρμένες, κάτι που αξίζει να γνωρίζετε αν κάποιος στην παρέα σας δυσκολεύεται με στενές, ελικοειδείς σκάλες.
Το Sainte-Chapelle de Vincennes
Βρίσκεται απέναντι από τον πύργο, στην άλλη πλευρά της αυλής· αυτό το παρεκκλήσι του Φλεγόμενου Γοτθικού ρυθμού είναι μια πιο ήσυχη, πιο στοχαστική στάση από τον πύργο. Τα σωζόμενα βιτρό του, συγκεντρωμένα γύρω από την αψίδα, είναι πιο ζωηρά σε μια φωτεινή μέρα. Το παρεκκλήσι κλείνει για ένα σύντομο διάλειμμα γύρω στο μεσημέρι, οπότε προγραμματίστε να το δείτε το πρωί ή το απόγευμα.
Σημειώσεις προσβασιμότητας
Μεγάλο μέρος της επίσκεψης πραγματοποιείται σε εξωτερικούς χώρους, στην αυλή και στον περίβολο, ενώ ο πύργος ανεβαίνει με σπειροειδείς σκάλες. Το κάστρο προσφέρει προσαρμοσμένες ξεναγήσεις και ξενάγηση σε tablet για άτομα με μειωμένη κινητικότητα, και η ιστοσελίδα του παραθέτει τις τρέχουσες ρυθμίσεις για επισκέπτες με αναπηρία, οπότε ελέγξτε εκεί πριν ταξιδέψετε αν αυτό επηρεάζει την επίσκεψή σας.
Τι να πάρετε μαζί σας
Άνετα, επίπεδα παπούτσια κάνουν πραγματική διαφορά στις φθαρμένες πέτρινες σκάλες του πύργου και στο ανώμαλο έδαφος της αυλής. Οι τσάντες περιορίζονται σε μικρό μέγεθος (δεν υπάρχει χώρος φύλαξης αποσκευών, καθώς το κάστρο είναι στρατιωτικός χώρος), φαγητό και ποτό επιτρέπονται μόνο στον χώρο εστίασης στην αυλή του πύργου, και αξίζει να πάρετε μαζί σας ένα επιπλέον ρούχο, καθώς τμήματα του μνημείου δεν θερμαίνονται.